Ptak wysoki i smukły, o bardzo majestatycznych ruchach i locie. Długość ciała: 105-130 cm. Wyróżnia się popielatym upierzeniem i długim pióropuszem ogona. Końcówki skrzydeł czarne. Szyja wygięta, biało-czarna, głowa biało-czarna z czerwoną plamą na czubku. Dziób i nogi szare. Ptak bardzo płochliwy. Żurawie przed jesiennym odlotem tworzą skupiska podobnie jak bociany białe. Podczas przelotów stada lecą w kluczach, wydając donośny głos zwany klangorem, przypominający głos trąbki. 

Gatunek wędrowny. Występuje w Europie oraz części Azji.  Zimuje na Półwyspie Iberyjskim i w Afryce. W Polsce obserwować go można od III do X, zwłaszcza na terenach rozlewisk i pojezierzy. Dość liczny na brzegach Jeziora Drużno i w zacisznych miejscach nad Zalewem Wiślanym.

Pary żurawi pozostają sobie wierne przez całe życie. Toki odbywają się w stadach. Ptaki te gromadnie wykonują swoje tańce godowe, podskakujac i trzepocząc skrzydłami. Samica składa 2 oliwkowe, brązowo nakrapiane jaja. Wysiadują je oboje rodzice przez 30 dni, odbywając też w tym czasie pierzenie. Pisklęta opuszczają gniazdo po 60 dniach.