Ubarwienie czarne z miedzianym połyskiem na bokach. W szacie godowej białe plamy na bokach głowy. Mocny, haczykowaty dziób służy do chwytania ryb podczas nurkowania. Pióra kormorana chłoną wodę, dlatego ptaka często zobaczyć można, jak suszy rozłożone skrzydła. Gdy pływa na wodzie, zanurza głęboko ciało, a głowę i szyję zadziera wysoko do góry. W locie rozpoznać go można po sylwetce przypominającej krzyż.

Zamieszkuje wszystkie kontynenty, oprócz Ameryki Południowej i Antarktydy.
Gatunek wędrowny, w Polsce od III do XI. Największa polska kolonia lęgowa kormoranów czarnych znajduje się w rezerwacie “Kąty Rybackie” na Mierzei Wiślanej.

Gniazdo zakłada w koronach drzew. Jest to platforma z gałęzi, wysłana sitowiem, trawami i liśćmi trzcin. Zazwyczaj samiec przynosi budulec, a samica buduje gniazdo. Składa 3-4 niebieskawe jaja, które wysiaduje przez 23-24 dni. Młode rodzą się ślepe i bez puchu. Lotność osiągają po około 2 miesiącach.